25 Mayıs 2010 Salı

SOHBET DÜNYASI - 195 - İLAHİ MUHABBET

Yunus’a sormuşlar;

- Biz canlı değil miyiz?

- Atların eşeklerin canlılığını söyleme bana, hayvan canlılığını istemiyorum, demiş.

Hayvan canlılığı dünyada hepsinde var ama öldüğü vakitte biter, tükenir, atılır. Hayvan gibi seven adam hayvan sınıfındadır

- Hayvanların sevdiği nedir?

Yemek, içmek, gezmek ve tozmaktır. Hâsılı kelâm, dünyada yemenin, içmenin, giyimin, kuşamın,arabaların, atların, şunların bunların sevgisiyle yaşayan insan o da hayvan sınıfındadır. O sevgi aslî sevgi değil, hayvanlar sınıfındaki sevgidir. O dünyadan giderken bitirdi, verdi, dağıttı. Sevdikleri o tarafta kaldı. Bu tarafta olana sevgiyi verseydi, dünyada görülmemiş karşılama olacaktı.

Allah’a karşı muhabbeti olan adam ebediyetin mührünü almıştır. Ebedîlerden diye mühürlenir öyle geçer. Seni ebedî kılan Rabbine olan sevgindir. Rabbinle berâber olan peygamberine sevgindir. O tarafta bulacaksın. Peygamberine bağlı olan evliyâların sevgisidir. O tarafa gittiğinde evliyâları da bulacaksın. Burada da o tarafta da onlara olan muhabbetin kesilmez. Onun için dünyadaki boş şeylere muhabbetini veren, dağıtan ve tüketen adam toplayamadan öbür tarafa gider.

“Söyle habîbim, senin ümmetlerine bildir ki; istediklerini sevebilirler lâkin bilsinler ki, o sevdiklerinden ayrılacaklardır”

Yâni dünyadan ne sevdiyse ölüm ânında bitirir. Ayrıldı bitti artık. Allah’a Resulüne ve evliyâsına muhabbet vermediysen sıfırlanmışsın. Verdiysen orada öyle bir karşılanma olacak ki dünyada öyle bir saltanat görülmez, görülemez, görülmemiş ve görülmeyecektir. Öyle bir saltanatla karşılanacak ki;

“İşte Allah’ı seven bir kul; Allah’ın kendisine verdiği sevgiyi Allah’a veren kul geliyor ne yüce kulluk! Ne kadar dehşetli güzel yüksek rütbe! işte muhabbetini dağıtmadan Allah’ı seven kul geliyor,”

Diye çağrılır. Sevgisini Allah’a veren dendiğinde, peygamberin evliyâların muhabbeti içerisindedir, çünkü ne peygamberler ne evliyâlar dünyadan sayılmaz. Onlara: emnâül âhıra derler, İnsanlar iki sınıftır;

1 – Emnâ üd dünya: dünyanın çocukları,

2 – Emnâ ül âhira: âhiretin çocukları.

Sen bak, kendini dünyayla beraber dünyanın çocuklarıyla yazdıysan, dünya batacak seninki de bitecek. Sen bu dünyada âhiretin çocuklarındansan korkma. Sen makbûlsün.

Not; Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden.

Hiç yorum yok: