Bir gün Abdülkadir Geylâni Hz.lerine(Allah ondan râzı olsun);
- Dünya sevgisi kalbinden nasıl çıkar? Dediklerinde;
- Bak, dünya kendini sevenlerine ne yapıyor? Kaldırıyor, kaldırıyor çok kaldırdıkları gümbedek düşüyor, az kaldırdıkları az mesâfeden düşüyor..! Demiş.
Bir merdivenin ikinci üçüncü basamağından düşmek başka, bin basamak çıkıp ta gümbedek düşmek başkadır. Dünya sevdikçe kaldırır, der ki;
- Arkadaş; artık sen yaşını da aldın, seni ne kadar kaldırayım? Şimdi seni uçuracağım..! Bak, gözünü yum, kollarını çırp, ayaklarını birbirine vur, buradan yukarı artık rahat çıkarsın... dikkat et ben ne yaparsam sende onu yap!
Dünya kendini sevenlere bunu yapıyor.
- Dünya sevilir mi?
Dünya elinde olsun kalbinde olmasın. Elindeki zarar yapmazda kalbine sevgisi girdimi batırır. İşte, dünya bir yere kadar bizi getirir ondan ötede bizi bırakır. Dünyaya kim bel bağladıysa sonu böyle gelmiştir. Dünya uçmadı uçamaz, uçurtamaz. Lâkin peygamberler uçtu, peygamberin vârisi olan evliyâlarda uçar ve uçurtur.
Sen uçamazsın ama tayyâre uçar; ne acayip iş. Tayyâreyi sen yaparsın, tayyâre uçabilir. Dev gibi bir alâmet binlerce kilometre güçle uçar ama sen üç adım uçamazsın. Koca deryâları, okyanusları ve kıtaları aşar geçer, sen geçemezsin. Lâkin sen içine binersen senide geçirir.
Sen evliyâ olamasan da evliyâlar kafilesinden ayrılmazsan onlarla berâber olursun. (Allah bizi evliyâlardan ayırmasın). Tabî vilâyet ilâhi sırdır; istediği kuluna verir, istediği kulda kalbi selim sahibidir. Bir kimse kalbi selim olursa Cenâb-ı Hak ona ikrâm eder ve o kimse uçar. Kalbinin içindekini açar, kalbine bakar eğer dünya varsa geç! der ona bir şey verilmez. Yoksa kalbinde Mevlâ varsa alacağını alır gider.
“Ennezâfetüminel îman”,
Temizlik îmandandır veya îman insanı temizler, iki mânâda doğrudur.
Mümin temizdir. Çünkü îman pislik kabul edemez. Îman sahibi temizdir. Îman sahibi ne zâhirde ne bâtında pis olamaz. Onun için zâhiri temizlik ve bâtini temizlik kemâli bulduğu vakitte îmanda kemâlini bulur. O kimse tamamdır: mümindir; gerçek mümin. Temizliğe meşgul ol, temiz olmaya gayret et,
- İnsan neyle temiz olur?
Seni temizleyen zikrulahtır, Allah(cc.)’ı zikret ki temiz ol. İnsan ne kadar çok zikrederse o kadar temiz olur. Ne kadar çok zikrederse Cenâb-ı Allah’a yakınlık bulur ve Allah o kulunu daha ziyâde kendine yaklaştırır. Temiz olana Allah yakın olur, pis olan şeytana yakın olur.
Ya Rabbî bizi temizlerin arkasından ayırma. Ümid olunur ki, dünyadan çıkarken bizzat temizlerin arkasına göndersin. Öyle ya pislerin arkasında gidecek olursan iş berbattır.
Ey dünya ve âhiretin mülk ve melekutun mutlak Rabbi olan Mevlâ’mız; başımıza hayırlılarımızı gönder, başımızdan şerlileri def eyle.
Bir kimsenin alnı secde etmese işe yaramaz. Bundan sonra kimin alnı secde görmezse tez günde fiyaskosu meydana çıkıp berbat olacaktır.
Not; Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden.
- Dünya sevgisi kalbinden nasıl çıkar? Dediklerinde;
- Bak, dünya kendini sevenlerine ne yapıyor? Kaldırıyor, kaldırıyor çok kaldırdıkları gümbedek düşüyor, az kaldırdıkları az mesâfeden düşüyor..! Demiş.
Bir merdivenin ikinci üçüncü basamağından düşmek başka, bin basamak çıkıp ta gümbedek düşmek başkadır. Dünya sevdikçe kaldırır, der ki;
- Arkadaş; artık sen yaşını da aldın, seni ne kadar kaldırayım? Şimdi seni uçuracağım..! Bak, gözünü yum, kollarını çırp, ayaklarını birbirine vur, buradan yukarı artık rahat çıkarsın... dikkat et ben ne yaparsam sende onu yap!
Dünya kendini sevenlere bunu yapıyor.
- Dünya sevilir mi?
Dünya elinde olsun kalbinde olmasın. Elindeki zarar yapmazda kalbine sevgisi girdimi batırır. İşte, dünya bir yere kadar bizi getirir ondan ötede bizi bırakır. Dünyaya kim bel bağladıysa sonu böyle gelmiştir. Dünya uçmadı uçamaz, uçurtamaz. Lâkin peygamberler uçtu, peygamberin vârisi olan evliyâlarda uçar ve uçurtur.
Sen uçamazsın ama tayyâre uçar; ne acayip iş. Tayyâreyi sen yaparsın, tayyâre uçabilir. Dev gibi bir alâmet binlerce kilometre güçle uçar ama sen üç adım uçamazsın. Koca deryâları, okyanusları ve kıtaları aşar geçer, sen geçemezsin. Lâkin sen içine binersen senide geçirir.
Sen evliyâ olamasan da evliyâlar kafilesinden ayrılmazsan onlarla berâber olursun. (Allah bizi evliyâlardan ayırmasın). Tabî vilâyet ilâhi sırdır; istediği kuluna verir, istediği kulda kalbi selim sahibidir. Bir kimse kalbi selim olursa Cenâb-ı Hak ona ikrâm eder ve o kimse uçar. Kalbinin içindekini açar, kalbine bakar eğer dünya varsa geç! der ona bir şey verilmez. Yoksa kalbinde Mevlâ varsa alacağını alır gider.
“Ennezâfetüminel îman”,
Temizlik îmandandır veya îman insanı temizler, iki mânâda doğrudur.
Mümin temizdir. Çünkü îman pislik kabul edemez. Îman sahibi temizdir. Îman sahibi ne zâhirde ne bâtında pis olamaz. Onun için zâhiri temizlik ve bâtini temizlik kemâli bulduğu vakitte îmanda kemâlini bulur. O kimse tamamdır: mümindir; gerçek mümin. Temizliğe meşgul ol, temiz olmaya gayret et,
- İnsan neyle temiz olur?
Seni temizleyen zikrulahtır, Allah(cc.)’ı zikret ki temiz ol. İnsan ne kadar çok zikrederse o kadar temiz olur. Ne kadar çok zikrederse Cenâb-ı Allah’a yakınlık bulur ve Allah o kulunu daha ziyâde kendine yaklaştırır. Temiz olana Allah yakın olur, pis olan şeytana yakın olur.
Ya Rabbî bizi temizlerin arkasından ayırma. Ümid olunur ki, dünyadan çıkarken bizzat temizlerin arkasına göndersin. Öyle ya pislerin arkasında gidecek olursan iş berbattır.
Ey dünya ve âhiretin mülk ve melekutun mutlak Rabbi olan Mevlâ’mız; başımıza hayırlılarımızı gönder, başımızdan şerlileri def eyle.
Bir kimsenin alnı secde etmese işe yaramaz. Bundan sonra kimin alnı secde görmezse tez günde fiyaskosu meydana çıkıp berbat olacaktır.
Not; Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder