Allah(c.c.) bizi nefsimize bırakmasın. Nefsimizin eline bırakırsa nefis ufak bir bataryayla çalışan vasıtaya benzer. Bir defâya mahsus verilmiştir, ikinci defâ ikinci pil konmaz.
- Bu bataryayı ne için kullanacaksın?
Onu, kalbini asıl kuvvet merkezine bağlayıncaya kadar kullanacaksın. Power station dan sana bir hat gelinceye kadar kullanırsın. Senden istenen, melekut âlemine seni bağlayacak bir tedârikte bulunmaktır. Yeryüzünde debelendikçe bir şeye yaramazsın.
Sen yeryüzünde debelenip durmak için yaratılmış değilsin. Sen melekuttan gelmişsin, melekûta döneceksin, onun için melekûti kuvvet gerekir. Melekûti kuvveti elde edinceye kadar o pil hizmet edecektir. Eğer o pil tükeninceye kadar melekût alemine ulaşabildiysen iyi, işin iştir.
Gökyüzüne savurdukları roket var, o roketin içerisine birçok kapsül koyarlar, kapsüller ardı arkasına patlar, patladıkça yukarıya doğru o roketi hızlandırır, tâ ki yeryüzünün câzibesinden kurtuluncaya kadar. Yerçekiminden kurtulunca artık yukarda kapsüle gerek kalmaz, kendi kendine döner durur, devran eder. Ama oraya yetişemezse aşağı düşer. Aşağı düşünce ve bütün emek zâyi boşa düşer.
Şeytan yüz binlerce sene uğraştı lâkin egosunun yâni nefsinin câzibesinden dışarıya kurtulamadı, kurtulamayınca kibir onu tuttu yere sardı. Kibir ve haset onun yolunu kesti, geriye döndü ve esfele sâfiline düştü, çok aşağıya düştü. Yukarı çıkmışken ters dönüp en aşağıya düştü. Çünkü nefsini câzibesinden kurtulamadı. Nefsi ona diyordu ki;
- Sen yaratılanların içerisinde number one olacaksın. Allah’ı sen temsîl edeceksin
Cenâb- ı Hakk’ın ferdâ niyetine göz dikip öyle istedi. Nefsi kendisini daha ileri götürdü...
- Sen sâir mahlûkattan mâdem ki Allah’ı temsil edeceksin, onlara benzemeyeceksin, sen tek bir olacaksın, yaratılmışlardan alelâde bir mahlûk değilsin, sen herkesten başkasın, herkesten yükseksin, Sen bunu elde edemezsen hiç olacaksın halbûki biz senin hiç olmanı istemeyiz (kendi nefsi söylüyor şeytana) biz seni yaratılanların üzerinde sultan görmek isteriz!!!
Onun için Cenâb-ı Hak bütün melâikeye,
“Ademoğluna secde et” dedi,
Hepsi secde etti. Şeytanın secde etmesi için nefsi bırakmadı.
Herkim secde etmezse; “nefsi izin vermiyor nefsinin kölesidir, uşağıdır” demektir. Şeytanın nefsi dedi ki:
- Ademe secde etme! âdem kim ben kim, Secde etmeyeceksin.
Dedi. Onun için secde etmeyen kimse o da şeytandır.
Şaşı değil kör meselesi bu. Her kim secde etmezse, kendi nefsini dinliyor, kendi nefsini büyütüyor, kendi nefsine itaat ediyor, Allah’ı reddediyor ve kâfir oluyor, şeytan oluyor. Secdesizlere şeytanın Libâsı (şeytanın elbisesi) giydirilir çünkü onunla arasında fark kalmaz, (Allah’a sığındık).
Cumanız mübarek, herşey gönlünüzce olsun.
Not; Ş. Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden
- Bu bataryayı ne için kullanacaksın?
Onu, kalbini asıl kuvvet merkezine bağlayıncaya kadar kullanacaksın. Power station dan sana bir hat gelinceye kadar kullanırsın. Senden istenen, melekut âlemine seni bağlayacak bir tedârikte bulunmaktır. Yeryüzünde debelendikçe bir şeye yaramazsın.
Sen yeryüzünde debelenip durmak için yaratılmış değilsin. Sen melekuttan gelmişsin, melekûta döneceksin, onun için melekûti kuvvet gerekir. Melekûti kuvveti elde edinceye kadar o pil hizmet edecektir. Eğer o pil tükeninceye kadar melekût alemine ulaşabildiysen iyi, işin iştir.
Gökyüzüne savurdukları roket var, o roketin içerisine birçok kapsül koyarlar, kapsüller ardı arkasına patlar, patladıkça yukarıya doğru o roketi hızlandırır, tâ ki yeryüzünün câzibesinden kurtuluncaya kadar. Yerçekiminden kurtulunca artık yukarda kapsüle gerek kalmaz, kendi kendine döner durur, devran eder. Ama oraya yetişemezse aşağı düşer. Aşağı düşünce ve bütün emek zâyi boşa düşer.
Şeytan yüz binlerce sene uğraştı lâkin egosunun yâni nefsinin câzibesinden dışarıya kurtulamadı, kurtulamayınca kibir onu tuttu yere sardı. Kibir ve haset onun yolunu kesti, geriye döndü ve esfele sâfiline düştü, çok aşağıya düştü. Yukarı çıkmışken ters dönüp en aşağıya düştü. Çünkü nefsini câzibesinden kurtulamadı. Nefsi ona diyordu ki;
- Sen yaratılanların içerisinde number one olacaksın. Allah’ı sen temsîl edeceksin
Cenâb- ı Hakk’ın ferdâ niyetine göz dikip öyle istedi. Nefsi kendisini daha ileri götürdü...
- Sen sâir mahlûkattan mâdem ki Allah’ı temsil edeceksin, onlara benzemeyeceksin, sen tek bir olacaksın, yaratılmışlardan alelâde bir mahlûk değilsin, sen herkesten başkasın, herkesten yükseksin, Sen bunu elde edemezsen hiç olacaksın halbûki biz senin hiç olmanı istemeyiz (kendi nefsi söylüyor şeytana) biz seni yaratılanların üzerinde sultan görmek isteriz!!!
Onun için Cenâb-ı Hak bütün melâikeye,
“Ademoğluna secde et” dedi,
Hepsi secde etti. Şeytanın secde etmesi için nefsi bırakmadı.
Herkim secde etmezse; “nefsi izin vermiyor nefsinin kölesidir, uşağıdır” demektir. Şeytanın nefsi dedi ki:
- Ademe secde etme! âdem kim ben kim, Secde etmeyeceksin.
Dedi. Onun için secde etmeyen kimse o da şeytandır.
Şaşı değil kör meselesi bu. Her kim secde etmezse, kendi nefsini dinliyor, kendi nefsini büyütüyor, kendi nefsine itaat ediyor, Allah’ı reddediyor ve kâfir oluyor, şeytan oluyor. Secdesizlere şeytanın Libâsı (şeytanın elbisesi) giydirilir çünkü onunla arasında fark kalmaz, (Allah’a sığındık).
Cumanız mübarek, herşey gönlünüzce olsun.
Not; Ş. Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder