Mâlik bin Dinar’ın Yahudi bir komşusu vardı. Yahudi, evinin kanalizasyon çukurunu düşmanlık olsun diye Mâlik Hz.lerinin odasının arkasına yaptı. Odadan içeri sızıntı oluyor, pis koku çok rahatsız ediyordu. Mâlik bin Dinar her gün sızıntıları temizler pis kokuyu giderici güzel kokulu şeyler yakardı. Yahudi, onun rahatsız olduğunu anlıyordu fakat şikâyete gelmemesine hayret ediyordu. Mâlik bin Dinarın yerine kendisinin sabrı taştı ve onun evine geldi, pis kokuyu duyunca dedi ki,
- Ey Mâlik bu koku ne?
- Burada kokulu şeyler yakıyorum.
- Hayır, bu koku kanaliyaszon kokusudur, bak! duvardan sızıyor, ne diye bana söylemiyorsun?
- Eğer söyleseydim sen üzülebilirdin, bizim dînimizde komşuyu üzmemek onlardan gelen eziyetlere katlanmak vardır, komşuyla kavga ve gürültü etmek yoktur.
Yahudi bu sözler karşısında sarsıldı, dedi ki,
- Ben bu güne kadar İslâm dinine düşmandım, şimdi İslâmiyet’e hayran kaldım. Böyle güzel ve tatlı hükümler ancak hak olan bir dinde bulunur. Ey Mâlik; Müslüman olmak için ne lâzımsa derhâl hazırım!
Yahudi kelime-î şahadet getirdi ve iyi bir Müslüman oldu.
Not; Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder