Allah(c.c.)’ın rahmetinden kaçan akılsızdır. Rahmetten uzaklaşan azaba koşar. Günden güne dünyanın ömrü de bizim ömrümüzde eksiliyor. Dünya geriye, âhiret önümüze geliyor. Dünyadaki mesuliyeti bilip ona göre gayret edin, “Ben âhirim, akılıyım” diyen adam kendi mükellefiyetini ve niçin bulunduğunu bilsin.Sözler muhteliftir; çeşit türlü söz söylenmiştir. Allah(c.c.) hitaplar göndermiştir, kitapların hepsi insan hayatını nîzama sokmak içindir. Yâni Allah(c.c.)’ın şeriatı insanı kayırmak içindir.
Allah(c.c.)’n şeriatı haklıyı korur, haksızı bırakmaz. Haklıyı korumak İslâmiyet’in elli dört farzından biridir. Hakkı bilmek, hakkı kabul etmek ve onun doğruluğuna îman etmek hayat şiârımızdır. Doğruya gitmek, doğruya yaklaşmak, doğruyu tâkip etmek İslâmiyet şiârıdır aynı zamanda insâniyet şiarıdır. İnsanların kıymet ölçüleri onunla ölçülür, yâni bir insan doğruyu takip ediyorsa o derecede kıymet kazanır, kıymet ölçüsü öyledir. Ne derecede doğrudan uzaklaşırsa o kadar insanlığından kaybeder, hayvanlaşır demeyeceğim çünkü hayvanların bir seviyeleri vardır ve her hayvan kendi yaratılış hikmetine agâhtır, bilir. Hayvanların kimisi yenmek için, kimi insanoğlunun rızıklanması için, kimilerini de itmek için halk eylemiştir.
“Bir insan hayvanlaşır” dediğimizde o kadar doğru değildir çünkü bir kimse hayvanlaşırsa insanlara ya kendi vücuduyla rızık olarak takdim olunur veya insanoğlunun yükünü çekmek için yaratılır,
- Filân kimse hayvanlaştı!
Yok hayvanlaşmadı çünkü hayvan kendi yaratılış hikmetine vakıftır, o hikmete göre hayvancağız eti butu yerine gelsin, insanoğlu yararlansın diye acele ot yer. Binâenaleyh Allah(c.c.)’a ve kitabına âsi olan insan insanlığını kaybeder. Hayvanlaşır demek: şeytanlaşır demektir. Hayvan oluşun kendi müstevalarından bir fazîleti vardır. Allah(c.c.)’ı bırakıp şeytanın arkasında giden hayvanlaşmaz, şeytanlaşır.
İnsanların bu hayattaki yolları ikidir;
1 - Bir yola düşer Allah şeriatını ve peygamber sünnetini gözetirlerse onlar insanlaşır, insanlık kemâline yürürler.
2 - Yok kendi hevâ ve nefsine uyarsa insanlık kıymetini kaybeder, şeytanlaşır.
Şeytandan insana fayda gelmez, zarar gelir. İnsandan (eğer insansa), insana da zarar gelmez. İnsanlığını kaybettiği vakitte hayvanlaşmıştır, hayvanlaşan insandan sakın, onun yolundan zarar gelir.
Maalesef yirminci asrın insanı sûreti insan, sîreti şeytan olanlara uymuşlardır. Hepsi bugün pişman ve perîşandır. Onun için insanlığını gözet şeytanlaşma ey insan!
- İbâdet ederden şeytanlaşan var mı?
Vardır, şeytan gibi kendi ibâdetine mağrur olursa şeytanlaşır. İster ibâdetiyle ister ilmiyle şeytanlaşmıştır. Onun meclisine giden de şeytanlaşır çünkü aşı verir. İlâhi saltanatı kabul et .
“Ey Allah’ım, ey pâdişâh-ı zülcelâl, Rabbim Sensin kulun benim” de bak bakalım kalbine nasıl açılacak. Ezelden ebede sultan Allah’tır, ezelden ebede kul sensin. Ne olursa ne kadar bilirse bilsin, ilim ve ibâdet nefsini büyütmek için değil küçültmek içindir. Yaptığın ibâdetten, okuduğun ilimden nefsin büyüdüyse bir fayda hâsıl olmadı demektir. İlim ve ibâdet nefsini tüketmek içindir, ama sen nefsini besledin. Şeytan:
“Ben! ben!”
Dedi balon gibi kendini şişmiş gördü, bir iğne batırdılar ne ilmi ne de ibâdeti kaldı. İnsanı kâmil olmaya yol açıkken akıllı adam şeytan olur mu?
Hiç bir zaman Allah (celle ve âlâ) kulsuz kalmadı, bu asırda da Allah(c.c.)’ın kulluğu olarak bizde devrimizi tamamlamaya çalışıyoruz. Allah(c.c.)’a kul olduğunu bilerek yaşarsan sevinirsin. Şeytanın arkasından gidersen dizini çok döversin. Allah(c.c.) nârul hasretten (Nârul hasret; insanı dıştan değil içten yakan ateştir.) bizi muhafaza eylesin.
Not; Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder