“Okuyun ki; karınlarınız lezzetli yemeklerle doysun, zeytin ekmek veya peynir ekmek olmasın. İşkembeniz her çeşit yem yiyecekle dolsun ki onun da mide fesadına uğrayıp çatlayıp, ölesiniz.”
Herkesi doyuran Allah. Lâkin insan midesinin derdine düşüp öyle hırs sahibi oluyor ki;
- Benim midem türlü nîmetlerle dolmuş, seninki arpa ekmeğiyle zeytin ekmekle dolmuş, sen benim yanıma yaklaşamazsın, benim dişlerim et lokması yemek için değirmen taşı bilenmiştir, Diyor.
Millet et yiye yiye but olmuş, piliç yiye yiye tilkiye dönmüş.Tilki tavukları çok sever. Bu insanlarda şimdi Her gün tavuk döner yiyor, bir kısmı et meraklısı. Her gün onu yiye yiye kurt olmuş.
İşte dava bundan ibârettir, asrımızın insanının peşinden koştuğu o torbayı nasıl dolduracağız. Bu insanların ulvî bir hayat gayesi yok. Sufli bir hayata mahkûm olmuşlar, yediklerinden doymuyorlar ve birbirlerini yemek üzere hazırlanıyorlar. Vur, kır, öldür, yak, yık. Ulvî bir ilmi elde edebilmek için cahd eden kimseler bunlara ters geliyor.
Ş. N. Kıbrısi Hz. sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder