Ey mümin, kendine merhamet et ki, kabre yattığın vakitte sana kimse yardıma gelmez, en önde çoluk çocuğun kabre yatırmak için acele ederler. Şimdiki insanlar dışarı da cenâzeyi beklerler,
- Niye beklersin, niye girmezsin camiye? Cenâzeyi alıp kaçıracak mı var?
- Belki kaçırırlar!
Niyetlerine göre cenâzeyi bekliyorlar. Birileri almasın kaçmasın diye. Cenâzenin ne kıymeti var, kantara çeksen on para etmez. Beş para kıymetimiz olsaydı öldüğümüz vakitte hastanenin buzluklarından beş para verip alıp götüreceklerdi, gömecek cenâzede bulamayacaktık.
İnsan ölüsünün beş para kıymeti yok. Bilhassa buzlukta durup techizi için yâni ölüyü kefenlemek için getirdiklerinde o buz gibi soğuk vücudundan ayrıldıktan sonra çok fenâ koku çıkar. Onun için derhal onu mezara sepetlemek, paketlemek isterler.
Ana karnından indik pazara,
Bir kefen aldık döndük mezara.
İşte şair böyle diyor.
Ş.Nazım Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder