Hz. Ahmed Serahsî Hz’lerinin kurtuluşuna, dünya nîmetlerinden el etek çekmesine vesile olan hadise şöyledir;
Bir gün bir kaç devesiyle sahradan geçerken, karşıdan heybetli bir aslanın kendisine doğru geldiğini görünce develeri bırakıp bir kenara çekildi. Aslan develerden birini parçalayarak öldürdü sonrada bir lokma bile almadan yüksek bir tepenin başına çıkarak kükredi. Ormanda ne kadar tilki, kurt, çakal ve buna benzer hayvan varsa toplandılar, devenin etinden doyuncaya kadar yediler.
Aslan onların içine karışmadı, bir kenardan onların doymalarını bekledi. Hayvanlar doyup gittikten sonra aslan devenin başına geçip yemeye başladı. Fakat o anda evvel yetişememiş bir tilkinin geldiğini gören aslan yine tilkinin yemesi için bir kenara çekilip bekledi. O da yiyip gittikten sonra aslan yine gelip karnını doyurdu ve ona karşı dönerek fasih bir lisanla,
- Ya Ahmed, lokma ikram etmek köpeklerin işidir, bizim köpekler lokma ikram ederler, din erenlerinin ikramı can olur..!
Dedi ve çekip gitti. Ahmed Serahsî hz.’leri,
- Aslan bu haliyle beni îkaz etti, bu açık burhan karşısında bana dünya malından ayrılıp Allah için can vermek (insanların hidayeti için çalışmak) kalıyordu, bu hâl tövbemin başlangıcı oldu..! Dedi.
Ş.Nazım Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder