İnsanda her şey akılla hallolmaz. Akıl; Zâhiri olan vücudumuzu, fizîki bünyemizi idare etmek içindir. İnsanın vücudu, ruhunda konukladığı konağıdır.
Cenâb-ı Allah bir müddet için, ruhlar âleminden yeryüzüne hareket ettirmiş. Her bir ruh bir kalıbın içerisinde konuk olmuş, canlarımız ten kafesine girmiş, ten kafesi can la mâmur olmuş, can gittiği vakitte ten kafesi çürüyüp gitmiştir. Can olmadıktan sonra bizim fizîki bünyemiz yâni vücudumuz işe yaramaz.
Kıymeti de kalmaz. Hiç kıymeti yok, eğer kıymeti olsa insanlar ölü pazarı yapacaklardı, çengele dizeceklerdi,
- Kim var müşteri?
- Kilosu kaç para?
- Bu kadar bin lira.
- Kokmuş ölüyü ne yapacağız yahu..!
- Beleş yahu, götür eve sakla.
- Beleş mİ? Üstüne para versen de almam.
İnsan ölüsünden fenâ kokan bir şey yok, onu alıp götürünce ne yapacak, yâni insanların bir kıymeti olsaydı, fizîki bünyeyi gömmeyeceklerdi, ondan fayda almak için bir meta yerine pazarda satacaklardı.
Ş. Nazım Kıbrısi sohbetlerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder