Sultanûl Ârifin Bayezıd-î Bestâmî (k.s.) bir gece uyku bastırınca sabah namazına uyanamadı. Sabahleyin namazı kaza edince o kadar ağladı ve inledi ki sonunda kendisine ilham olundu ve şöyle dendi,
- Ey Bâyezid, bütün günahını affeyledim, bu pişmanlık ve ağlamana ayrıca 70 bin namaz sevabı ihsan eyledim.
Aradan bir müddet geçtikten sonra yine onu uyku bastırdı, bu sefer şeytan gelip Bâyezıd-î Bestâmi hz.’lerini ayağından tutarak uyandırdı ve,
- Kalk! namazın geçmek üzeredir.
- Ey me’lun sen hiç böyle yapmazdın, herkesin namazının geçmesini, kazaya kalmasını isterdin nasıl oldu da beni uyandırdın?
- Bir kaç ay önce sabah namazını kaçırdığında pişmanlığın ve üzüntün sebebiyle ağlayıp inlediğinde affolunmuş ve 70 bin namaz sevabı almıştın. Bugün onu düşünerek sadece vaktin namazının sevabına
kavuşasın da yetmiş bin namaz sevabına kavuşmayasın diye seni uyandırdım!
- Ey Bâyezid, bütün günahını affeyledim, bu pişmanlık ve ağlamana ayrıca 70 bin namaz sevabı ihsan eyledim.
Aradan bir müddet geçtikten sonra yine onu uyku bastırdı, bu sefer şeytan gelip Bâyezıd-î Bestâmi hz.’lerini ayağından tutarak uyandırdı ve,
- Kalk! namazın geçmek üzeredir.
- Ey me’lun sen hiç böyle yapmazdın, herkesin namazının geçmesini, kazaya kalmasını isterdin nasıl oldu da beni uyandırdın?
- Bir kaç ay önce sabah namazını kaçırdığında pişmanlığın ve üzüntün sebebiyle ağlayıp inlediğinde affolunmuş ve 70 bin namaz sevabı almıştın. Bugün onu düşünerek sadece vaktin namazının sevabına
kavuşasın da yetmiş bin namaz sevabına kavuşmayasın diye seni uyandırdım!
Not: Ş. Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder