İslâm ve îman bir cevherdir ki, onun kıymetini biçmeye kimsenin hayal gücü yetmez. Böyle olduğu vakitte insten ve cinden îmana musallat olan düşman çoktur. Şeytan:"Mücadele vereceğiz, muharebe edeceğiz, bütün gücümüzle dayatacağız ki, îman nuru sönsün! Mümin ve îman kalmasın!"
Îman o kadar kıymetli. İnsan şeytanları takdir edemiyor ama cin şeytanları îmanı biliyor ve insan şeytanlarını da îmanlarını çalınız diye insanların üzerine yollayan onlardır. Biz İslâm’ı yaşatmayız diyen kâfirler Îsa peygamber geldiği vakitte Îsa peygamberi kabul etmediler. Onun şeriatında muharebe yoktu. Kılıç çekmedi, yerden taş alıp kimseye atmadı, kimseye bir tokat vurmadı, öyle hâlim selim bir peygamberdi.
- Ona ne yaptılar?
Sûikast yaptılarsa da muvaffak olamadılar. Öldürmek murad ettiler ama öldüremediler. Hıristiyanlar hâlâ îtikatlarını doğrultamadılar. Cenâb-ı Hakk;
- Hayır! Ne astılar ne çarmıha gerdiler. Diye buyurdu.
Mühim olan nokta, Yahudiler Îsa peygamberi öldürmeye kast ettiklerinde yüce Allah (c.c), onu gökyüzüne aldı.
Efendimiz (s.a.v)'e de kast ettiler, onu da öldürmek istediler. Yahudiler peygamberliği ve peygamber işini alêlade insan yerine sayıyordu, şimdi olduğu gibi.
Efendimiz (s.a.v) bildirdi ki;
"Âhir zamanda benim ümmetim Yahudileri yenecektir"
Açıklaması: onlar İsrail de oturan Yahudiler değil, benim ümmetimin içinde olan Yahudilerdir, Onlara selâm vermeyin, onlarla konuşmayın, oturmayın, meclislerine girmeyin, onları saymayın, sevmeyin, selamlamayın, hastalanırlarsa gitmeyin, kız alıp vermeyin, ölürlerse arkasından gitmeyin, namazlarında durmayın mümkünse İslâm kabristanına gömmeyin. Hasılı Efendimize de sûikast ettiler. Dediler ki;
- Onu öldürelim, başka türlü kurtuluş yok, her kabîleden bir katil gelsin ve vursun, binlerce insana karşı bir Kureyş kabilesi muharebe yapamaz, bir diyet verir kurtuluruz.
Diye ufak akıllarıyla hesap yaptılar..! Ama Îsa peygamberi gökyüzüne çeken yüce Allah (c.c.), Efendimize; sen yeryüzünde kalacaksın! diye emreyledi. Cenâb-ı Allah her seferinde üzerine düşmanlar hücum ediyor diye gökyüzüne çekecek değil. Îsa peygamberi ibret ve hikmet için çekti, çünkü o âhir zamanda kıyâmete yakın tekrar gelecektir. Ehli sünnet vel cemaat itikadıdır bu: Âhir zamanda Îsa a.s gelecektir ki habis işlerle uğraşan, dünyayı fesada veren ve kendisini tanrı olarak bildirip tapındıran deccalı katledecektir.
Cenabı-ı Mevlâ, Efendimizi hicrete memur kıldı, Cibril a.s., Efendimize;
"Bu gece evi sararlar, senin yatağına Ali yatsın, sen çık, sonra yerden bir avuç kum al, savur ya Muhammed” dedi.
Kumdan bir tanesi bile düşünce etrafı saran katiller taburu uyuyup kaldı, tâ ki güneşin şuaları üzerlerine düşünceye kadar uyudular. Baktılar ki
Efendimizin yatağında biri yatıyor ama o değildir..!
Efendimiz (s.a.v) oradan Medine ye hicret etti, rahat buldu ve ilk İslâm ordusunun çekirdeğini teşkil etti.
İlk İslâm askeri, ilk İslâm gazileri ve muharipleri orada meydana geldi. O ilk orduyu muzaffer kıldı. İlâ yevmil kıyâmete kadar İslâm orduları muzaffer yazılmıştır.
Not: Ş.Nazım Kıbrısi Hz.leri sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder