“Kendisine hükümdarlık verdiğimiz için bize kafa tutan nemrut, Biz kendine mülkü verdik, biz onu pâdişah yaptık, koca memleketleri emrine verdik, bu kadar ülke benimdir diye gururlandı”
Nemrut, elindeki mülk büyüdüğü zaman kendi de büyüdü zannetti. Sen zaten iki karışsın lâkin kendine bu kadar ülkeler verildi, bu kadar insanları kendine boyun eğdirince o zannetti ki iki karış boyu iki milyon karış oldu.
Bugün, bu efendinin 10 dönüm bahçesi var, efendi zannediyor ki, 10 dönüm olmakla boyu on karış oldu. Bizim 40 dönüm bahçemiz varken bir şey demiyoruz, bunun 10 dönüm bahçesi var diye kendini 10 karış hesap ediyor, beni unutuyor. Büyüklük davasıysa onunki batıl, benim sağlamdır! Diyor, bu 40 hektar için. Ama 40 km yeri olanda var, hatta 100 km yeri olanda var. Onlarda diyorlar ki,
- Bizde artıyoruz be! 40 bin dönüm üzerinde hükmüm var, adım yazılı veya 40 devletin arazisi ve mülkü benimdir!
- Niçin Nemrut İbrahim peygambere kafa tuttu?
Mülk saltanat verildiği için kafa tuttu. Krallık için bu kadar binlerle şehirler, köyler, kasabalarda milyonlarla insanlar emrinde benimdir demeye başladı zannetti ki, büyüdü.
- Sen kimsin?
- Gök tanrısının elçisiyim!
Nemrut, büyüdüm zannetti.;
- Ben yer tanrısıyım, senin tanrın gök tanrısıdır, gökte kalsın! dedi,
Göğe hükmeden yere hükmeder, ama yere hükmeden hiçbir zaman göğe hükmedemez. Bu hikmeti kefere bildiğinden gökyüzüne hükmedelim, yeryüzünü süpürürüz diyorlar.
Ş. N. Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder