İnsanları mahfeden kibir tavırlarıdır. Kibir:
* İnsanlığı insanlıktan atar,
* İnsanı şeytan yapar,
* İnsanı da şeytanın maskarası yapar.
Şeytan melâikelerin hocası olan hürmetli, ikramlı, saygılı, rütbe sahibi ve hatta Cenâb-ı Hakk’ın hitabını alan kimse olduğu halde, kibrinden dolayı şeytan oldu. İnsanlardan her kim onun buyruğuna tâbi olursa o da şeytan olur.
İnsan için, şeytana âlet olmaktan aşağılık bir hal yoktur. Şeytana uyan insanlar en aşağıdır tâ ki tövbe yapıp dönene kadar. Şeytan insanları kibirle avlıyor. Kibir, pisliğinin içinde yüzüyor. Kibir bir lağımdır pis kokulu, pis renkli bir ummandır.
Her kim onun içerisine düşerse pis olur. Sureti ve şekli değişir.
Şeytan onları yürütür yürütür sonra o pis denize düşürür. Onlar onun içerisinde hem içerler hem suretleri, kendi sıfatları değişir. O pisliğin içerisinde pis olur giderler. Kibir tavrı insanları insanlıktan uzaklaştıran nefsin tabiatıdır ve her nefiste bu vardır.
Ş. N. Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder