Eski zamandaki insanoğlunun elindeki vasıtalara göre;
1) insan gücü,
2) merkep gücü,
3) katır gücü,
4) öküz-manda gücü.
Bunun haricinde insanlara yetişecek bir âlet ve teknoloji yoktu. Bugünkü vasıtalarla meydana getirmek ne kadar sürer. Kaldırma hususunda, badem taşı denilen vurduğunda ateş çıkan bu taşları o günün âlet ve edevatıyla kesmek, şekil vermek, yerinden oynatıp taşımak, sonra birbiri üstüne sıralamak, milimetre şaşmadan nakış gibi işlemek ve bu alâmeti meydana getirmek, bu itkamdır; yani yaptığı işin tam mânâsıyla yapmak.
- Bu nereden ileri geliyor?
Îmandan ileri gelir. Demek ki, insanlarda önemli olan îmandır. Îmanın dışında insanlar on para kıymeti olmayan bir sürüden ibârettir. Bugüne bugün hangi muazzam medeniyet eseri görüldüyse îmanın neticesidir. Mısırda, Asvanda ve Luksordaki muazzam sütunlu mâbetlerin yanında, insan durduğunda parmak gibi kalıyor. Îman tahrip olunduktan sonra insanlığın kıymeti kalmaz. Motoru bozulmuş ve yanmış arabaya benzer, bataryası bitmiş işe yaramaz.
- Bugün şeytanın bütün gücüyle bilhassa bizim milletimize yüklenmesinin sebebi nedir?
Bu milletin îman gücüyle hedefe varabilmesi için karşısında bir mâni yoktur. Hedefimiz “ilâhi ente maksûdi ve ridâle matlûbi”; Allah rızâsına götürecek yolda bulunan her türlü mâniyi yıkabilecek îman gücü bizde olduğu için bunun üzerine musallat oluyorlar. İşte bundan ibârettir; ne baş örtüsü, ne kıç örtüsü, maksat o değil.
Ş.Nazım Kıbrısi Hz. sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder