Horasan valisi çok adil biriydi, zabitler bir kaç hırsız yakalamış valiye bildirmişti. Aralarında heratlı bir demirci gece eve giderken suçsuz olduğu halde tutuklanmıştı. Vali hepsini hapsedin! dedi.
Suçsuz demirci hapishanede abdest alıp namaz kıldı ellerini açıp
“Ya Rabbî, suçum olmadığını ancak sen biliyorsun, beni bu zindandan ancak sen kurtarırsın” Diye dua etti.
Vali gece rüyasında dört kuvvetli kimsenin gelip tahtını ters çevirecekleri zaman uyandı. Bir mazlumun âhını aldığını anladı, zabiti çağırıp sordu.
- Bu gece mahpusta mazlum biri kalmış mı?
- Biri çok dua edip namaz kılıyor ve gözyaşı döküyor.
- Hemen onu buraya getiriniz!
Demirciyi valinin yanına gelince ondan özür diledi ve;
- Hakkını helal et ve bu bin gümüş hediyemi kabul et, herhangi bir arzum olunca bana gel,
- Ben hakkımı ve verdiğiniz hediyenizi kabul ettim fakat dileğimi istemeye size gelemem.
- Neden gelemezsiniz?
- Çünkü benim gibi bir fakir için, senin gibi bir sultanın tahtını tersine çeviren sahibimi bırakıp ta, dileklerimi size arz edemem!
Ş.Nazım Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder