Müsbet insan, verimlidir, yararlıdır. Menfî insan zararlıdır, verimi yoktur, sömürür, sülük gibidir, yapıştığı yerden kendisine alır, bir şey vermez. Menfî adamdır o, onun eline düşmekten veyâ onun arkasından gitmekten kendini sakın,
- Cenâb-ı Allah irâdeyi niçin verdi?
Müsbet hizmete yürüyebilmen için verdi, irâden kamçındır. Kamçını kullanmadan eşeği yürütemezsin. İnsanın nefsi de iradesinin altına düşmese yürümez, insanın pis hayvanı yürümez. Onun için irâdesini kullanan müsbet adamdır, kullanmayan menfîdir yâni mâlesef eşeğinin eşeğidir. Eşeğin eşeği olmak zûlldür; hakarettir, aşağılıktır, insanım diyene yakışmayandır.
İradeyi kullanmadığında; sopasız eşek gibi kendi havasında gider. Hâsılı kelâm 20. asrın insanı irâdesini kullanmayan, kullanmak isteyeninde kullanmasına fırsat verilmeyen bir çağ oldu. Bu çağı atlamadıktan sonra 20. asrın insanı kendi nefsinin eşeği olmaktan kurtulamaz. Gücünü kendi nefsinin tatmin edilmesi, hoş olması için sarf etmektedir.
Ş.Nazım Kıbrısi Hz. Sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder