Büyüklerin ortadan kayıp olduğu zamandır şimdi. Eskiden alim ulemalar vardı. Yol gösteren insanlar vardı. Onları yetiştiren müheseler vardı. Şimdi hiç biri kalmadı. Hepsini kapattılar.
Salahiyetsiz kimseler konuşuyorlar. Söyleyip duruyorlar. Lakin kendileri gidecekleri istikameti bilmez uydurmadan söyler. O şeytanda var onda boyla. Şimdi bir yenisi var orda. Neredir bilmem. Hiç bir şeyin içinde yok. Her şeyi bozmak için çıkmış o adam oraya. Millet o zaman bu okumuş adamdır, bu bilmem mektep bitirmiş adamdır, bu bilmem nerde okumuş gelmiş zannederler her şeyi biliyor, söylediğine uyalım. Hiç bir şeyin içinde yok. Nasıl bileceksin.
Kendi huzurunu arasa hükümetler yasak diye çıkıyor. Kendi evlerinde huzur arayım derken karısı huzurunu bozuyor. Karısı huzur yapayım derken erkeğin huzurunu bozuyor. Ana baba huzur içersinde olalım derken çocukları huzurlarını bozuyor. Ve insanlar ne yapacaklarını şaşırmış halde sağa sola koşturuyor.
Eh şimdi bu bizim yerimize de tabii yetişen Allah yolunu gösterecek insan yoktur. Öyle bir hale düşürüldük ki, kendi kitabımızı okumak yasak. Bütün dünyaya bütün insanlığa nur verecek, veren Allahın kitabını okumak yasak, okutmak yasak, öğretmek yasak. Eh nasıl olacak o vakit? Zibil olduk zibil!! Zibil dediğimiz çöp. Süpürüp atacaklar şimdi.
Ş.N. Kıbrısi Hz. sohbetlerinden
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)


Hiç yorum yok:
Yorum Gönder