Dua esnasında Cenâb-ı Hakk’tan onu istemek güzeldir. Yanlış niyetle hareket edip yanlış iş yaptıktan sonra, kötü bir işe düştüğümüz vakit ulaşacak olan hasret ateşi insanı helâk eder. Onun için mümin düşünür, amel eder. Mümin olmayan ise nasıl rast gelirse öyle amel eder. Evvel düşünüp iş gören insan, hareket
ettiğinde hataya düşmez.
Yanlışlıkla kendi arasına bir vasat koyar, işi selâmet olur. Düşüncesine müracaat eder, nasıl bu işi yaparsam? Der. Düşüncesi aklı ve fikri der ki, yaklaşma! yanlış iştir, yaklaşırsan yanarsın. O bir.
Kâfir, münâfık veyâ îmansız kimse (Allah bizi îmandan bırakmasın), aklına geldiği gibi veyâ kendi nefsinin hevasına uyarak bir iş yapar. O yaptığı işten dolayı bin defâ pişman olur ve kurtulsun diler. Geçmiştir, bütün dünyanın hazînelerini verse o adam mâmurlamaz.
“Ey Rabbimiz, bizi unutup yaptığımız kötü işlerimizden dolayı cezalandırma, veyâ bizi unutarak yaptığımız kötü amellerden dolayı azarlama” (Bakara/286)
Bu güzel bir duadır, dua eden kimseyi Cenâb-ı hak hatalardan saklar.
İnsan hayatında çok mühim olan noktadır bu. Belki insan yüzlerce kitap okur, bu söylenen mesele bir hülâsadır ki o yüzlerce okuduğu kitabın vereceği huzuru ya sabit kılar veya kaybettirir. Kilit olan bir ilimdir bu.
Ş.N.Kıbrısi Hz. sohbetlerinden
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder