SOHBET DÜNYASI - 304 - İNSAN, DERT YÜKÜ

İnsanlar ıstırap içindeler..! Neden?

Zarıncamak; ıstırap içinde sürünüp ölümü gözlemek mânâsındadır. 20. asrın insanlarının %90’ı fakru zarûretten(fukaralıktan) dolayı zarınca maktadır. Yokluğu da kendi kendilerine meydana getiriyorlar.

İnsanların günümüzde yaşadıkları fantezi bir hayattır, zaruri olan hacetleri bırakıp fuzuli olan süsün, püsün ve yaşayışın arkasına düşmüşlerdir. Karnım aç olsun, cebimde onluk olmasın ama gösterişimiz multimilyoner gibi olmalı: “Sabancının ikincisi benim, Eczacıbaşı’nın üçüncüsü benim.. Koç benden borç aldıydı...biz düştük kalktık..” yalanda çok...! Dert..! insanları çoğu dert küpü olmuş.

* Bekâr olur dert,

* Evlenir başka dert,

* Çocuğu olmaz dert,

* Çocuğu olur başka dert,

* Çocuk okur-okumaz dert.

Değneğin hangi tarafından tutacak olursan pislik. İnsanların çoğu zarınca makta..!

* Zenginler ve okumuşlar kıskanır,

* İş sahipleri kıskanır,

* Milletvekilleri, partiler kıskanır,

* Türk Yunanı, Yunan İtalyan’ı kıskanır, Türkler Avrupalı olma derdinden yanıyor bitiyor. Ne iş yahu bu? Kapıları pencereleri kapattılar.

- Ne yapalım?

- Damdan inelim! Bu Avrupa’ya ne yapıp edip girelim!

Dedik ya 20. asrın insanı dert küpü olmuş. Az verir kanaat olmaz, çok verirse doymak bilmez. Cenâb-ı Allah’a şükür edin, Allah dediğine şükret.

İnsan şeriat ölçüsünü gözetmezse hayatı hayat değildir. 20 asrın insanı şeriat ölçüsünü attı, ne azla kanaat eder ne çokla ve cenderede eziliyor. Dikkat et Allah’a şükret ki, Müslüman olduğumuzu bize ihsas ettirdi bütün duygularımızla İslâm’ı kabul ettik, Müslümanlığımızı taşımaya niyet ettik. Cenâb-ı Hakk bize ne ikram ettiyse ilâhi lütfudur. Şükür ederiz.

Kulluk yoluna gelin, kulluk yolu selâmet yoldur, rahat yoldur, cennet yoludur. Kulluktan kaçtın mı cehennem yokluğuna düşersin, başına cezâ patlar, dağ taş o kimsenin başına hücum etmek ve onu ezmek ister. Allah bizi onlardan etmesin, kendi yoluna rızâlığına ulaştırsın.

Dünya tamahından vazgeç, sana verdiğini gözet, Allah’ın kullarını gözet ve ibâdete koş, dünyanda âhiretinde mamur olsun.




Not: Ş.Nazım Kıbrı Hz.leri sohbetlerinden